تویی شمع شب من

تویی همسفر من

تویی زیباتر از یاس

تویی نیلوفر من

تویی همراه و همدل

تویی صاحب هر دل

چه گویم از رخ تو

منم مجنون و بی دل

تویی سبزی صحرا

تویی آبی دریا

تویی زرین خورشید

تویی سرخی دلها

منم دیوانه تو

تویی افسونگر من

منم آواره تو

تویی چشم و چراغم

منم دلتنگ رویت

دلم آید به سو یت

چه کردی با دل من

که کردم جستجویت

نباشد چون تو زیبا

چه یوسف ، چه زلیخا

فقط دانم که نامت
بود
آرام دلها

(...)

اين داستاني كه در زير نقل مي شود يك داستان كاملا واقعيست که در ژاپن اتفاق افتاده است

شخصي مشغول تخريب ديوار قديمي خانه اش بود تا آنرا نوسازي كند. توضيح اينكه منازل ژاپني بنابر شرايط محيطي داراي فضايي خالي بين ديوارهاي چوبي هستند.
اين شخص در حين خراب کردن ديوار در بين آن مارمولکي را ديد که ميخي از بيرون به پايش فرو رفته بود.
دلش سوخت و يک لحظه کنجکاو شد. وقتي ميخ را بررسي کرد خيلي تعجب كرد ! اين ميخ چهار سال پيش، هنگام ساختن خانه کوبيده شده بود !
اما براستي چه اتفاقي افتاده بود ؟ كه در يک قسمت تاريک آنهم بدون كوچكترين حرکت، يك مارمولک توانسته بمدت چهار سال در چنين موقعيتي زنده مانده !
چنين چيزي امکان ندارد و غير قابل تصور است. متحير از اين مساله کارش را تعطيل و مارمولک را مشاهده کرد.
در اين مدت چکار مي کرده ؟ چگونه و چي مي خورده ؟
همانطور که به مارمولک نگاه مي کرد يکدفعه مارمولکي ديگر، با غذايي در دهانش ظاهر شد !
مرد شديدا منقلب شد ! چهار سال مراقبت. واقعا كه چه عشق قشنگي ! يك موجود كوچك با عشقي بزرگ ! عشقي كه براي زيستن و ادامه ي حيات، حتي در مقابله با مرگ همنوعش او را دچار هيچگونه كوتاهي نكرده بود !
اگه موجودي به اين کوچکي بتونه عشقی به اين بزرگي داشته باشه پس تصور کنيد ما تا چه حد مي تونيم عاشق همديگه باشيم و شايد هم بايد پايبندي رو از اين موجود درس بگيريم، البته اگر سعي کنيم خيلي بهتر از اينها مي تونيم چرا كه بايد به خود آييم و بخواهيم و بدانيم، که انسان باشيم

***

دیگه این شهر غریبه دیگه این کوچهء خلوت چیزی یادم نمیاره جز غم و نکبت و غربت نه روزام داره یه خورشید نه شبام داره یه ستاره توی عمر تیره روزا روز و شب فرقی نداره چه گذشت؟ چه گذشت؟ چه گذشت؟ حالا هر وقت که می بینم رفته مهر چی که عزیزه ...!!

 وقتی حتی خاطراتم دیگه از من می گریزه به خودم می گم که به عمرم چه گذشت ؟ چی برام مونده به جزء یه سرگذشت؟ ------------------ ----------------- ب

ـــه نـــــام خـــــــدا خــــــالق انــــــسان .

به نـــــــام انـــــــسان خــــــالق غــــــــم ها . به نـــــــام غــــــــم ها به وجــــــود اورنـــده ی اشــــك ها .

به نــــــام اشــــك تســــــكین دهــــنده ی قــــلب .

به نـــــــام قــــلب ایـــــجاد گــــــر عــــشق و به نـــــــام عـــــــشق زیـــــــباترین خـــــــطای انـــــــــسان

 ----------------

عشـــــق را وارد کــــــلام کنیــم ، تا به هـــــر عــــابری ســلام کنیـــــم و به هـــــر چــــــهره ای که تـــبسم داشــــــت ، مـــا به آن چــــــهره احــــــــترام کــــــنیم ...

 زنــــــدگی در ســــــلام و پاســــــــخ است ، عمــــــر را صـــــــرف این پیـــــــام کــــنیم ... عـــــابری شـــــــاید عاشـــــــقی باشــــــد پـــــــس به هــــر عابـــــــری ســــــلام کــــــــــنیم ---------------

تو اگـــر می دانســـتی چــــه ســــخت اســـت و چـــه درد آلــــود خـــنجر از دســـت عزیـــزان خـــوردن هیـــچ گاه نمـــی پرسیدی ؟ کـــه ای دوســــت چرا غمگینی!!!

 --------------

قفــس داران ســکوتم را شـــــکستند... دل دائـــــم صــــــبورم را شـــــکستند... به جــرم پا بـه پای عشــق رفـــــتن ... پـــرو بـــال عبــــــورم را شـــــکستند... مـــــرا از خلــــوتم بیـرون کشـــــیدند ... چه بی پروا حضــــورم را شــکستند ... تمـــــنا در نگــــاهم مــــوج مــی زد ... ولـــــی رویــــای دورم را شــــکستند... ------------- عاشــقی را شـــرط اول نالــــه و فـــریاد نـــیست تا کسـی از جان شـــیرین نگـــذرد فرهــاد نیست عــــــاشقی مقـــــدور هــــــر عیــــــاش نیـــست غـــــم کشـــــیدن صــــنعت نقــــــاش نــیــــست ------------ - انــــــــسان محــــــکوم به زیــــــستن ... گــــــل محــــــــکوم به پرپر شـــــدن ... شــــــمع محــــــــکوم به گریــــستن ... ســــــکوت محـــــکوم به تـــــــنهایی ... و قـــلب با تمام صفا و صـــمیمیتش ...

** محــــکوم به شــــکسته شــــدن **

 ----------- غربــــت دیریـــــــنه ام را با تو قســـــمت میـــــــكنم تا ابـــــــد با درد و رنـــــــج خویـــــــش خـــــلوت میـــكنم رفتــــی و با رفــــتنت كــــاخ دلــــم ویـــــرانه شــــد مــــن در ایــــن ویــــرانه هـــا احســــاس غربــــت میــــكنم .. ---------- محــــبت را وقـــتی دیدم کــه کودکــی در دفتـــرش خورشیـد را سیــــــاه کشیـــــد تا پـــدر کارگــــرش در آفتـــاب نســـوزد .. 

 ---------

زندگـــــــی زیـــــــباست زشــــــتی هــــای آن تقصیر ماست ! آنـــــــچه نا زیــــــباست آن تدبـــــــیر مـــــاست زنــــــــدگی آب روان اســــــت ، روان میـــــــگذرد هر چــــــه تــــــقدیر مـــــنو توست همــــان مـــــــیگذرد --------

 یاد گــــرفتم کــه عشـــق با تـــمام عظــــمتش 3-2 مـــاه بـــیشتر زنــده نـــیست ،

 یاد گرفـــتم کــه عـــشق یعـــنی فاصــــله و فاصــــله یــعنی 2 خــط مـــوازی کــه هـــیچگاه به هــم نمـــی رسند ، یاد گرفـــتم در عشــق هیچـــکس به انـــدازه خـــودت وفـــادار نیــــست و یـــاد گرفــــتم هـــر چــه عاشـــق تری ، تنــــــــهاتری

 ------

به دلــــــداران ســـــــپردن کـــــــارهر دلـــــــدار نــیست. مــــن به تـــــو جــــــان می ســـــــپارم دل که قــــابل دار نــــــیست ----- چه خوش است دست از جهان شستن دنیا را سه طلاقه کردن و از همه قید و بند اسارت حیات آزاد شدن بدون بیم و امید علیه ستمگران جنگیدن پرچم حق را در صحنه خطر و مرگ برافراشتن به همه طاغوت ها نه گفتن با سرور و غرور به استقبال شهادت رفتن جایی که انسان دیگر مصلحتی ندارد تا حق را برای آن کتمان نماید .

آنجا حق و عدل همچون خورشید میتابد و همه قدرت ها و حتی قداست ها فرو میریزند و هیچ کس جز خدا فقط خدا سلطنت نخواهد داشت --- گفتم بمان بهر خدا... گفتی خداخافظ گفتم ببر با خود مرا... گفتی خداحافظ گفتم تو از من در مسیرِ روشن ِ پیوند آخر چه دیدی جز وفا ... گفتی خداحافظ گفتم نمی خواهی مرا؟!

 باشد.. نخواه.. اما ایکاش می گفتی چرا... گفتی خداخافظ گفتم برو! باشد! خدا یارت... به دیدارت می آیم .. اما کی؟ کجا؟ گفتی خداخافظ ای وای از دلبستگی.. ای داد از عادت... معتاد خود کردی مرا.. گفتی خداحافظ -- من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم بر لب کلبه ی محصور وجود، من در این خلوت خاموش سکوت، اگر از یاد تو یادی نکنم، می شکنم اگر از هجر تو آهی نکشم، تک و تنها، می شکنم به خدا می شکنم

کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه ی فردا نبود کاش بودی تا برای قلب من زندگی این گونه بی معنا نبود کاش بودی تا لبان سرد من بی خبر از موج و از دریا نبود ز غم کسی اسیرم که خودش خبر ندارد عجب از محبت من که در او اثر ندارد غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد :

 دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد راهی‌ نمونده‌ ، نازنین‌ ! باید به‌ دریا بزنیم‌ ! باید از این‌ خواب‌ِ بلند ، یه‌ پُل‌ به‌ رؤیا بزنیم‌ ! راهی‌ نمونده‌ نازنین‌ ! راه‌ِ ستاره‌ سَد شده‌ ! تو امتحان‌ِ سادگی‌ ، قلب‌ِ من‌ُ تو رَد شده‌ ! راهی‌ نمونده‌ باید از بغض‌ِ ترانه‌ بگذریم‌ ! غصه‌ نخور ! ما دوتا از سایه‌ها آفتابی‌تریم‌ ! راهی‌ نمونده‌ ، رفتنت‌ آخرِ قصه‌ی‌ منه‌ ! اما چراغ‌ِ یادِ تو ، تو شب‌ِ قصه‌ روشنه‌ ! خاتون‌ِ خط‌ خورده‌ی‌ من‌ ! نبض‌ِ غزل‌ رُ زنده‌ کن‌ ! دوباره‌ تو بازی‌ِ دل‌ ، بغض‌ِ من‌ُ برَنده‌ کن‌ ! خاتون‌ِ خط‌ خورده‌ی‌ من‌ ! اوج‌ِ صدای‌ من‌ کجاست‌ ؟

حروف‌ِ پاک‌ اسم‌ِ تو ، کجای‌ این‌ ترانه‌هاس‌ ؟ با هم‌ کلیدِ نقره‌ رُ تو کوچه‌ پیدا می‌کنیم‌ ! واژه‌ی‌ زنده‌گی‌ رُ با ترانه‌ معنا می‌کنیم‌ ! خاطره‌های‌ خفته‌ رُ دوباره‌ بیدار می‌کنیم‌ ! عشق‌ُ تو هر ترانه‌یی‌ صد دفه‌ تکرار می‌کنیم‌ ! هنوزم‌ نبض‌ِ غزل‌ نبض‌ِ قدمهای‌ منه‌ ! هنوزم‌ قلب‌ِ ترانه‌ توی‌ سینه‌م‌ می‌زنه‌ ! نازنین‌ ! خسته‌ نشو !

 تو آینه‌ می‌رسیم‌ به‌ هم‌ ، طپش‌ِ ترانه‌ها فاصله‌ها رُ می‌شکنه‌ ! چه قدر حقیرند مردمانی که نه جرأت دوست داشتن دارند ، نه اراده‌ی دوست نداشتن ، نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن،

با این حال مدام شعر عاشقانه می‌خوانند تكیه به شونهام نكن من از تو افتاده ترم*ما كه بهم نمی رسیم بسه دیگه بزار برم*كی گفته كه به جرم عشق یه عمری پریرت كنم*حیف تو نیست قفس چادر غم سرت كنم *من نه قلندر شبم نه قهرمان قصه ها*نه بنده حلقه به گوش نه لایق ستایشم نه قابل نوازشم*فقط بدون تا عمر دارم دوست دارم دلتنگیهاتو بردار به روی قلبم بذار تكیه بده به شونه ام تو این مسیر دشوار اگه منو نمیخواهی حرف دلم رو گوش كن فقط برای یكبار بعدش خدانگهدار تنهایی خیلی سخته وقتی چشام به راهه وقتی كه شب سیاهه وقتی بدون ماهِ تنهایی خیلی تلخه وقتی كه بی تو هستم تنها میمونه دستم با این دل شكستم دلتنگی هامو بردار پیش خودت نگه دار هر وقت كه تنها شدی منو به یادت بیار داری میری نمیخوام وقت تو رو بگیرم این حرف آخر من دوستت دارم عزیزم برای خریدن عشق هر کس هرچه داشت آورد دیوانه هیچ نداشت و گریست

 (گمان کردندچون هیچ ندارد می گرید.) اما هیچکس ندانست که قیمت عشق اشکست و قیمت اشک عشق چند تا دوسم داری ؟ همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم... ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم :

یکی !!! میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ... دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟ ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ... تو هم یکی هستی ... وسعت عشق من به تو هم یکیه ... پس اینو بدون از الان و تا همیشه :

 یکی دوست دارم با ورم نمیشه دستات تویه دست من نباشه رو درو دیوار خونه گرد تنهایی مونده باشه تو همونی كه میگفتی تو دنیا هیچكی مثل من پیدا نمیشه تو همونی كه میگفتی قلبم ماله تو باشه واسه همیشه باورم نمیشه كه چشمات بره ماله دیگرون شه با غریبه آشنا باشه با غریبه مهربون شه با اومید این که با تو باشم ;;;;;;;;;;;;

 نون و پنیر و چایی قصه آشنایی الهی یاد نگیری هرگز تو بی وفایی روی گلایه نرگس با یه مداد قرمز هزار دفعه نوشتم زندگی بی تو هرگز

...عسل...

نمیدونم از کجا شروع کنم قصه تلخ سادگیمو
نمیدونم چرا قسمت میکنم روزهای خوب زندگیمو

((عسل))

عزيزم سلام يه چيزي بيا بي وفا بشيم

دوست دارم كه ما يه جور از همديگه جدا بشيم

فكرشو كردم و گفتم واسه چي ديوونه شيم

بهتره ما هم مث تموم عاقلا بشيم

هدف من و تو از حرفهاي زيبامون چيه

كاشكي تصميم بگيريم با يكي آشنا بشيم

مي دوني ديدم نمي شه من و تو با هم باشيم

هر كدوم بايد بريم دوباره مبتلا بشيم

ما دو تا اسير همديگه شديم يه جور بد

كاش فراموش كنيم و از دست هم رها بشيم

دور شديم از حرفهاي روزاي آشنايي مون

سخته اما بيا باز مث غريبه ها بشيم

ستاره خواستم بچينيم ديگه دستم نرسيد

ما بايد نزديكتر از اين ستاره ها بشيم

يه چيزي مث يه شك من و رها نمي كنه

بيا امشب و من و تو غرق دعا بشيم

***************************

فكرش و كردي ديگه خدا ما رو دوست نداره

بيا باز بنده هاي عزيز واسه خدا بشيم

خواستم امتحان كنم تو رو ببينم چي مي گي

بيا به هر چي كه بود تو شعر بي اعتنا بشيم

چقدر حقیرند مردمانی که نه جرأت دوست داشتن دارند ، نه اراده‌ی دوست نداشتن ،

نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن،

با این حال مدام شعر عاشقانه می‌خوانندو می سرایند.

 یه موردی که خیلی بهش اعتقاد دارم اینه که هیچ وقت دو تا ادم بیخود سر راه هم سبز نمیشن!

 در هر ارتباطی پیامی از جانب خداوند نهفته است و ادمها در هر ارتباطی رسالتی نسبت به هم دارن!

 و تا زمانی که این رسالت رو به پایان نرسونن اون ارتباط پایان نمیگیره! .......

 البته همه پیامهای کاینات هم نمیشه که خوب باشه یا توسط ادمهای خوب بهت برسه!

گاهی لازمه ادمهای بد رو هم تجربه کنی تا فولاد اب دیده بشی!

پس صبور باش و اروم! زندگی ما ادمها مثل یه کاروان سراست!

خیلی ها میان و میرن!

 گاهی که سر بر میگردونی به عقب میبینی که چه قدر ادمهای متفاوت اومدن و رفتن!

به اون ادمها نگاه نکن به نقشی که از خودشون به جا گذاشتن و به درسی که بهت دادن توجه کن!!!!

این جوری واسه اون لحظه تحول بزرگ تو زندگیت زودتر اماده میشی!

 لحظه ای که نیمه گمشده خودت رو پیدا میکنی!!!!!!!!

 لحظه ای که نیمه گمشده خودت رو پیدا میکنی!!!!!!!!

(مریم)